วันซวยแห่งชาติ

วันนี้โดนคุณชัญญ่าดุ (แม่คุณพายเอง)

ตั้งกะพาย "ยังไม่ตื่น"

ลองนึกสภาพคับ ว่าคนเรา

หงุดหงิดมาตั้งกะยังไม่ตื่น

ตื่นมาสภาพการมันจะเป็นอย่างไร

เสียเซลฟสุดๆ

 

 

ละเรื่องที่ทะเล๊าะคับ เรื่อง "ไม่ห่มผ้า"

อย่างที่รู้ๆกันคับ คุณไม่มีทางเถียงชนะ" Art ตัวแม่"

เรื่องมันมีอยู่ว่า ..... ก่อนนอน พายก็ห่มผ้า 1 ผืน

พร้อมด้วยเสื้อกันหนาว และกางเกงหนาๆขายาว

บวกกับถุงเท้าหนาๆอีกหนึ่งคู่ จนพายตื่นขึ้นมากลางดึก

เหงื่อแตกโซ่กๆ ไปล้างหน้ามารอบนึงละ

พายก็เลยอธิบายคุณชัณณ่าไปดังที่กล่าวมานี้

 

 

แต่ไม่คับ อย่างที่ทุกท่านรู้กัน

"art ตัวแม่ ไม่ต้องการเหตุผล และอยู่เหนือความเข้าใจ"

คุณชัญญ่าตอบกลับมาว่า

"มันไม่ใช่ข้ออ้าง คราวหลังก็ถอดเสื้อ แล้วห่มผ้าเอาสิ่!!"

..................................

 

 

 

คนเราห่มผ้าห่มกันเพื่ออะไร??

เพื่อป้องกันความหนาวมิช่ายหรือ??

แล้วกุใส่เสื้อกันหนาว บลาๆๆๆๆๆๆ

อุ่นไม่พอ?? เหงื่อแต่กโซ่กๆ กลางดึก???

ห่มผ้านอนไปครึ่งชม กุก็ถีบออกไปเหลือครึ่งตัวละ

ตื่นมา จาม มีน้ำมูก รู้สึกหนาว

แต่แม่กุบอกให้ทำ เอายังไงดี

................................................................

หรือชีแค่อยากให้ใช้ผ้าห่มให้คุ้ม???

................................................................

สมอง และกระบวนการคิดของ Art ตัวแม่

ไม่สามารถเข้าใจได้จริงๆคับ

 

 

 

และอย่างที่หลายๆคนทราบอยู่แล้ว

พายฝึกศิลปะการต่อสู้เล็กน้อย

ตื่นมาไม่มีที่ระบายความโกรธและงุนงงนี้

ก็เลยออกไปลงกับกะสอบทรายหลังบ้าน

"ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"

 

 

 

หลังจากหมดแรงจะระบายแล้ว

พายก็เดินกลับเข้ามานั่งหน้าจอคอมต่อ

เปิดเมล์อ่านตามกิจวัต

เห็นเมล์นึงจากท่านพ่อ บอกว่า "คิดถึง"

เราก็รีบเปิดเข้าไปอ่าน

มีข้อความข้างในสรุปใจความได้ว่า

"ไม่ได้คุยกันสามอาทิตแล้ว หายหัวไปไหนมา??"

 

 

 

เหตุเกิดเมื่อสามอาทิตที่แล้ว

พ่อ น้าวรรณ และเจ้านอต ได้ไปเที่ยวภูเก็ตกัน

โดยไม่ได้บอกพาย "ซักคำ"

พายก็มานั่งรอเค้าตามเวลาที่นัดกันไว้ครับ

รอไปสิ่ .... จาเจอหรอ เค้าอยู่ภูเก็ต

ละก็หายไปทั้งอาทิตเลยนะ เมล์เมิลไม่มีส่ง

 

 

 

อาทิตต่อมาพายยังงอนอยู่คับ

ก็เลยยังไม่ออนรอ  ดูซิว่าจาโทรมามั๊ย

"ไม่โทรคับ!!" 

ทำตัวเหมือนที่บ้านไม่มีโทรศัพย์

พายก็เลยไม่คุย และเมล์ก็ยังไม่มีเขียนมา

มีแต่ฝากเจ้านอตมาบอก เท่านั้น

 

 

 

อาทิตที่ผ่านมาคับ มีงานฮัลโลวีน

ละเพื่อนแม่เค้ามากินข้าวด้วย

ก็อยู่รับแขก กินข้าวกันพร้อมหน้าพร้อมตา

ไม่ได้ออน คุยด้วย บ่นคับ!!!

เหมือนเดิม ไม่โทรมา ฝากน้องมาบอก

แต่รอบนี้มีเมล์ที่เล่าให้ฟัง แนบมาด้วย

 

 

 

ตกลง พายนี่ติดต่อยากจริงๆ

หรือคนอยากติดต่อไม่พยายาม???

คุยกะแฟนอยู่ทุกวัน ไม่เห็นจามีปัญหาอะไร

คุยกะน้อง ก็เกือบทุกวัน ก็ไม่มีปัญหาอะไร

แต่พอถึงพ่อ ... ปัญหามันจาเกิดทันทีคับ

 

 

 

พอละเลิกบ่น ไดยาวเกิ๊น

รอบหน้าสัญญา จามาแต่รูป

แต่เด่วโหลดรูปเสจก่อนนา

คิดถึงก็ตามไปทักกันได้ใน hi5

เมล์นี้เลยจ้า

 

 

 



ผู้ชายปากหมา
27 ต.ค. 2551 เวลา 20:16 น.

ปิดซิง
001846
27 ต.ค. 2551 เวลา 20:49 น.
อัพข้ามปีเลยน้ะเนี่ยยย ^^
000341
27 ต.ค. 2551 เวลา 21:33 น.
ตกใจเลย ไดคุณพี่กระพริบบบบบบบบ!!!!

คุณแม่ชัญญ่าน่าร้ากกกกกกเหมือนเดิม art ตัวแม่อยู่เหนือเหตุผลเสมอแหละคุณพี่ 5555
000294
27 ต.ค. 2551 เวลา 21:35 น.
น้องพายหายไปนานมากกกกกกคิดถึงๆ
001227
27 ต.ค. 2551 เวลา 21:43 น.
ฮ่าๆ อัพปีละหน
001846
27 ต.ค. 2551 เวลา 23:26 น.
คุณแม่art จริงๆๆ ด้วย
003257
28 ต.ค. 2551 เวลา 00:08 น.
กรี๊ดด พาย แกช่วยกลับมาอัพบ่อยๆด้วยนะ


000290
28 ต.ค. 2551 เวลา 03:13 น.
น้องพายหายไปเลยจริงๆนะ

พี่ไม่เข้าใจคุณแม่แกเหมือนกันหว่ะพาย แต่พี่รู้ว่าเป็นเพราะเค้าเป็นห่วงนั่นแหละ เอาน่าๆๆ

สบายดีป่าวเนี่ยย โตเป็นหนุ่มแล้วสิเรา ฮ้ววว
002236
ja
28 ต.ค. 2551 เวลา 10:28 น.
เอ็กๆ
ไม่ได้มาอ่านไดเพ่พายนาน
ท่าทางคุณแม่จะArt จิงๆ
ช่างไม่มีเหตุผล อิอิ
002093
30 ต.ค. 2551 เวลา 02:03 น.
หึหึ พาย ทำไมไม่ห่มผ้าล่ะ 555555
004376
31 ต.ค. 2551 เวลา 00:12 น.
ปล. ลืมบอก

ความสุขแบบเก๊กๆ ก็คือความสุขแบบเก๊กๆ ไง อยู่เหนือเหตุผล และไม่ต้องการความเข้าใจ

55555
004376
2 พ.ย. 2551 เวลา 23:46 น.
i love you im sorry im lazy to read but i'll read later....55555+

มีงี้ด้วยนะคะ
001096
7 พ.ย. 2551 เวลา 07:34 น.
5555
ไอ่ขี้งอน

อ่านะ เรื่องแม่ตลกดีนะ
แต่ก้อเข้าข้างแม่เทอนะ เพราะชั้นเปนผุหยิงนะ 555
001110
7 พ.ย. 2551 เวลา 09:50 น.
คุงพาย คุงหายก่อนชั้นอีก 5555 คิดจะดองไดอีกแล้วช่ายม๊ายยย
004376
12 พ.ย. 2551 เวลา 23:02 น.
ไม่เปนไรค่ะๆ

ยังไงก็ขอบคุณมากที่ช่วยเตือนสติพิณ

ขอบคุณนะคะสำหรับข้อแนะดีๆ ^^
003637
15 พ.ย. 2551 เวลา 21:44 น.
แหม คุณอาร์ตตัวลูก
003996
5 ธ.ค. 2551 เวลา 20:00 น.
แม่ลูกคู่นี้ยังน่ารักเหมือนเดิม
000427
9 ธ.ค. 2551 เวลา 17:46 น.
คิดถึงแม่แก

แกมันติดต่อยากจิงๆนะ
001900
-
11 ม.ค. 2552 เวลา 12:36 น.
ขำๆๆนะ แม่บ่นเป็นเรือ่งธรรมชาติ
001053
7 ก.พ. 2552 เวลา 11:49 น.
เมิงยังเขียนไดอยู่อีกเหรอวะพายจัง
คิดถึงเมิงจัง จำกุได้ไม๊เนี่ย
อดีตคนรักหักสวาท<font color=red>+++</font>ไง จุ๊บๆๆ

ปล แม่ไม่บ่นแสดงว่าแม่ไม่รักเมิงนะ
002865
24 เม.ย. 2552 เวลา 16:26 น.
@_@
003582
2 พ.ค. 2552 เวลา 23:36 น.
แล้วสิบปีก็ผ่านไป
000294
3 ต.ค. 2552 เวลา 21:42 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic